7 ταινίες. Μόνον 7; Oh, dear!
Exit pursued by gravity and the wind...
...και βρίσκομαι ανεμοδαρμένη σε φιλόξενη ακτή μετά από τρικυμία
Read more!
ΟΤΙ ΒΡΕΞΕΙ ΑΣ ΒΡΕΞΕΙ...
Exit pursued by gravity and the wind...
...και βρίσκομαι ανεμοδαρμένη σε φιλόξενη ακτή μετά από τρικυμία
Αυτό το blog μπορεί από σήμερα να θεωρηθεί παρελθόν.
Οι γάτες μου κι εγώ σας χαιρετούμε κι επειδή δεν είμαστε αχάριστες, όπως νομίζουν όσοι από γάτες δεν γνωρίζουν, ανεμίζοντας τις υπέροχες ουρές μας, τραγουδάμε: επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα....
όμως, όταν θα μας ανοίγει η όρεξη, κι όταν οι μυρωδιές θα μας προκαλούν, θα περνάμε από τα blogs σας για κανένα μεζέ.
Ποιος θα μας αρνηθεί;
Χθες το βράδυ ξύπνησα ξαφνικά, ανασηκώθηκα, κάθισα για λίγο στην άκρη του κρεβατιού και βγήκα στο μπαλκόνι.
Ο ουρανός ήταν έναστρος και εγώ κάρφωσα τα μάτια μου σε ένα μόνο άστρο και συγκεντρώθηκα.
Σε λίγο, από το αστέρι της προτίμησής μου, ξεκίνησε να ξετυλίγεται μια, χρυσή στην πηγή της και μαύρη όσο έφτανε κοντά μου, κλωστή, που ακούμπησε απαλά στην κορυφή του κεφαλιού μου. Γυαλιστερή και κατάμαυρη με διαπέρασε και διασπάρθηκε μέσα μου.
Στις φλέβες μου, στα αγγεία μου κυλούσε τώρα ένα μαύρο δροσερό πολύ πολύ ευχάριστο στην αίσθηση συμπαντικό υγρό: ALFA CYBERMETHRIN - ENDOSULFAN.
Γύρισα και ξάπλωσα πάλι.
έ λ α,... τ σ ί μ πα..... τ ώ ρ α....., β ρ ω μ ο κ ο ύ ν ο υ π ο!
Αντιγράφω χωρίς να σχολιάσω:
Glacier gold mine 'will taint pristine valley with cyanide'
By Andrew Buncombe in Washington Published: 20 June 2006 The world's biggest gold mining company is locked in a battle with conservationists over the future of a remote Chilean valley where campaigners say a proposed mine will threaten water supplies and destroy the environment. Canadian-based Barrick Gold last week won approval from the Chilean government to proceed with the $1.5bn project that could see millions of ounces of gold removed over 20 years, at the risk of poisoning the Andean valley with cyanide. The company says the Pascua Lama mine will provide hundreds of jobs to local people but campaigners argue the short-term economic benefits will be limited while the environmental impacts could last for generations. They say it is another example of a powerful foreign corporation exploiting the resources of the developing world. "The problem with gold mining is they use cyanide [and other] toxic materials," said Samuel Leiva, a campaigner with GreenpeaceΚυκλοφόρησε email που μαζεύει υπογραφές και προωθείται. Όποιος ενδιαφέρεται να του το στείλω.

Πήγα στο Όσλο για τρεις μόνο μέρες (4 με το πάνε έλα και τις αλλαγές πτήσεων). Λίγες μόνο μέρες πριν πήγε η Krotkaya, -παραλίγο να συναντηθούμε- που αναφέρθηκε στο θέμα διεξοδικά http://krotkaya.blogspot.com/2006/06/i.html και με το γνωστό αριστοτεχνικό της τρόπο. Με πρόλαβε, αλλά... κάτι πρέπει να γράψω κι εγώ μετά τόσων ημερών απουσία από το blog, αισθάνομαι βαρύ το καθήκον, όμως…σαν να έχω αρχίσει και να βαριέμαι κομματάκι, θα δείξει. Στο μεταξύ το Όσλο είναι έτοιμο θέμα, με φωτο, βοηθάει να ξεμπερδέψω γρήγορα, να εμφανίζομαι μια σχετικά συνεπής bloger (αυτό παρακαλώ να μείνει ασχολίαστο) και πρωτίστ
ως θα είναι stuff κι όχι πάλι cats, πράγμα που θα χαροποιήσει και τον φίλο μου τον Johnny b. Good. Τολμάει κανείς να σείσει αυτά τα επιχειρήματα;
Λοιπόν, ΤΟ ΟΣΛΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑ είναι μια πόλις
χωρίς ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, όμορφη ωστόσο κι ανθρώπινη που περπατιέται χωρίς άγχος, ελάχιστα τα αυτοκίνητα κι όλα ακριβά.
Οι κάτοικοί της είναι πολύ φιλικοί, ευγενικοί, πολύγλωσσοι, διψασμένοι για ήλιο και ανοιχτούς χώρους. Στις παρυφές της περισσότερο, αλλά και στο κέντρο, κυκλοφορούν πολλοί μετανάστες εμφανώς ανένταχτοι κοινωνικά, δεν απορροφώνται, ζουν σε γκέτο-γειτονιές και εκεί στα μαγαζιά τους εργάζονται Νορβηγοί και εξυπηρετούν τους μετανάστες που εργάζονται στα μαγαζιά κι εξυπηρετούν τους Νορβηγούς.
Είδα μια απεργία πείνας Αφγανών στη "Βουκουρεστίου" του Όσλο τους οποίους τους απελαύνουν σωρηδόν.
Είδα μια πόλη πεντακάθαρη το πρωί, βρώμικη και σουρωμένη το βράδυ, αστραφτερή πάλι το άλλο πρωί.
Είδα πολλούς επαίτες μεθυσμένους ή φτιαγμένους για τα καλά, παραταγμένους ένθεν κακείθεν της κεντρικής οδού με το όνομα Καρλ Γιόχανσον η οποία αποτελεί ένα σύγχρονο βορειοευρωπαϊκο νυφοπάζαρο, εξαιρετικό, καθόσον οι περιδιαβαίνοντες αυτό είναι κυρίως Σκανδιναβοί τουρίστες και το weekend που ανακατεύονται κι οι ημεδαποί το είδος του πληθυσμού γίνεται ασυναγώνιστο σε καλλονή.
Είδα φορτηγάκια της Δημοτικής αστυνομίας να μαζεύουν απ' τα μαγαζιά τους μεθυσμένους (πίτα) μεγάλος των οποίων ήταν ο αριθμός, (αχ, καημένε Παπαγεωργόπουλε, μόλις κάνεις την πλατεία Αριστοτέλους ελληνάδικο πρέπει να φροντίσεις κι εσύ για τέτοιου είδους απορριμματοφόρα. Εγώ σε το λέω, να είσαι προετοιμασμένος, δεν θέλω το κακό σου κι ας θέλεις εσύ το δικό μου). Είδα και άκουσα πολλά πολλά ασθενοφόρα που κάνουν την ίδια ακριβώς δουλειά μόνο που τα δικά τους μαζώματα είναι σε κωματώδη κατάσταση.
Είδα μια παραλία υπό ανάπλαση, μικρή για μια πόλη που είναι κτισμένη σε φιορδ, μικρό, πολύ μικρό κομμάτι της οποίας έχει παραχωρηθεί στους αφιερωμένους στην τρυφηλή ζωή και είναι πολλοί αυτοί μεσοκαλόκαιρο στο Όσλο και στριμώχνονται ευχάριστα.
Το Όσλο έχει μια εικόνα τον Ιούνιο, από τη χαρά της ζωής. Το Νοέμβριο, δεν ξέρω και ούτε θέλω να ξέρω, το χαρίζω στους κατοίκους του.
Καφέ εδώ, καφέ εκεί, μπαρ, εστιατόρια, ροκ σκηνή εδώ, τζαζ σκηνή εκεί, ποπ παρακεί.
Γιγαντοοθόνες και μπύρα, πολύ μπύρα και η συγκυρία του Μουντιάλ επιτείνει την εικόνα του χαβαλέ. Χορός φωνές, ζητωκραυγές.
Είδα το μουσείο του Munh και μόνο αυτό, και το συστήνω. Ο ζωγράφος αυτός είναι ιδιαίτερος και καποτε συγκλονιστικός.
Είδα θάλασσα, θάλασσες κατάρτια, παλιά ξύλινα σκαριά, κρουαζιερόπλοια τύπου "Παναγιά μου, τι ν τούτο;", ιστιοπλοϊκά που αφαιρούν τον ορίζοντα, έφαγα όσες πιο πολλές γαρίδες μπόρεσα, 4 ευρώ το κιλό οι ακριβότερες, παγωτά, παγωτά και παγωτά. Δεν έφαγα σολομό και δεν κατάλαβα πως μου συνέβη αυτό, πάντως έφυγα από τη Νορβηγία χωρίς να φάω το συγκεκριμένο έδεσμα, αυτό είναι γεγονός.
Πρόσεξα τα εξαιρετικά ελεύθερα ήθη των κατοίκων του Όσλο που συμπαρασύρουν τους επισκέπτες που είναι πάντα πιο ορεξάτοι εφόσον τελούν υπό την σκέπην της ασφάλειας της απόστασης από τα καθιερωμένα και τα δεσμά τους, που συμπαρασύρουν τους ντόπιους να είναι πιο τολμηροί κι όλοι μαζί γυρίζουν σε ένα κύκλο ελευθερίας κι όχι ελευθεριότητας, (κάτι τέτοιο δεν έπεσε στην αντίληψή μου), που προσδίδει κάτι πολύ θελκτικό στην πόλη.
Το Όσλο τον Ιούνιο είναι μια πόλη που δεν κοιμάται, δεν σκοτεινιάζει, ακούσει μουσική ως το πρωί, έχει ποιότητα, παιδεία, στιλ και είναι χρυσή από τον ήλιο που δεν δύει και τους Βίκινγκς που είναι σκόρπιοι στα πάρκα, στις πλατείες, στους πεζόδρομους, .
Είχαμε την τύχη με το μέρος μας, ο καιρός ήταν παραπάνω από καλός, εννοώ ότι το παράκανε, ψηθήκαμε και πασαλειφτήκαμε με κιλά αντιηλιακών, δεν ήταν ούτε μια τέντα, ούτε μια ομπρέλα ήλιου ανοιχτή, απορώ τι τις έχουν; κι αν υπήρχε ένα τραπεζάκι σε κάποια σκιά σε κάποιο τοίχο, το βρίσκαμε άδειο και σωριαζόμασταν με στεναγμούς ανακούφισης, καθώς οι βόρειοι είχαν ξυπνήσει μετά από έξι μήνες νύχτα κι ήταν τεντωμένοι στον ήλιο με τις ώρες και οι ώρες του ήλιου τη συγκεκριμένη εποχή του χρόνου είναι ατελείωτες.
Κι αυτά νομίζω φτάνουν για μια μικρή γουλιά από Όσλο, σαν αυτήν που πήρα κι εγώ. .
Ευχαριστώ τους φίλους που θέλουν να δουν καινούργιο ποστ. Αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα. Κάνει κανείς φίλους στο διαδύκτιο κι ας λένε ότι θέλουν όσοι φοβούνται τους υπολογιστές. Key friends.
Δεν μπορώ να ανεβάσω καινούργιο ποστ διότι επιπλέον των καθιερωμένων εργασιών και καθηκόντων: